ADD

Mijn Verhaal =

26-02-2005

Hallo, mijn naam is Karin=20 Windt

Twee jaar geleden schreef = ik mijn=20 huisarts een brief waar ik in aangaf dat ik dagelijks tegen = grote=20 struikelblokken opliep. (Niet te weten dat ik de 10 = voornaamste=20 kenmerken van ADD praktisch al genoemd had in deze brief) Ik = kon het=20 dagelijks leven gewoonweg niet meer aan. Hoe hard ik ook = probeerde.=20 Na het werk was ik bekaf en wilde ik niets liever dan slapen = of zat=20 ik voor mij uit te staren. Ik had geen puf meer om te koken = en moest=20 mezelf regelmatig in gedachten vooruit schoppen om de dingen = toch=20 gedaan te krijgen. Ik probeerde te doen wat er van mij = verwacht=20 werd. Het in stand houden van een keurige baan, een knappe = woning,=20 zorgen voor een fatsoenlijke maaltijd op tafel en een beetje = beweging. Dit lukte ook maar ik merkte dat dit mij grote=20 hoeveelheden energie koste. Bij het wakker worden was ik nog = steeds=20 moe, misselijk en ervoer griepklachten. Daarnaast had ik = slaap=20 problemen, een slechte eetlust, last van haaruitval, = huilbuien en=20 nou ja... u snapt het! Het ging niet erg lekker en dat is = zachtjes=20 uitgedrukt. Ik was oververmoeid/overspannen = geraakt.=20

Ik kreeg steeds meer moeite om op = tijd op mijn=20 werk te verschijnen en had een sterk overheersend gevoel dat = ik als=20 een robot functioneerde. Ik kon mezelf niet zijn. Ik had me=20 jarenlang afgesloten voor mijn gevoelens en mijn interne = struggle=20 was zodra ik de voordeur achter mij dicht trok voor de = buitenwereld=20 niet zichtbaar. Mijn huis was een rommel en de vaat stapelde = zich op=20 maar ik verscheen dagelijks keurig netjes (opgemaakt en wel) = op mijn=20 werk en er was aan de buitenkant niets aan mij te merken. = Voor de=20 buitenwereld was ik geordend, een perfectioniste en een = streber maar=20 van binnen wist ik wel beter. Ik moest gewoon beter mijn = best doen,=20 meer discipline opbrengen, beter mijn dag indelen en dan = kwam het=20 allemaal wel goed. Ik wist dat ik het kon, zo moeilijk is = dat toch=20 niet?! Het gekke is.... ik ben vreselijk perfectionistisch.. = ik kan=20 een schilderij-lijstje 5 x verzetten voordat het naar mijn = gevoel=20 goed staat, geen vlekje te vinden waar dan ook in huis, = tafelkleedje=20 op tafel en vers gesneden bloemen op het dressoir en op = andere=20 momenten het huis compleet verwaarlozen.

De inmiddels genoemde klachten heb = ik=20 eigenlijk al sinds mijn schooltijd en in alle jobs die ik in = mijn=20 leven gehad heb (ook de leuke) ervaren Ik hoopte dat de = dokter mij=20 een pilletje kon geven, of iets waardoor ik mij lekker fris = kon=20 voelen in de ochtend, uitgeslapen en klaar voor de dag. De = huisarts=20 verwees mij door naar een maatschappelijk werker en zowel = hij als de=20 Arbodienst dachten dat ik manisch depressief was. Ik kon me = in deze=20 diagnose niet vinden. Ik herkende mij zelf niet in de = omschrijvingen=20 die ik las op het internet en heb een bekende met dit = probleem. Ik=20 begrijp het maar... dat was ik niet, vond ik. De huisarts = stelde mij=20 voor om deel te nemen aan een assertiviteits cursus en = hoewel ik het=20 nut daarvan niet helemaal begreep, stemde ik toch toe. Ik = was tot=20 alles bereid en gaf mij met volle overgave over aan de = medische=20 wereld, die het vast wel beter moesten weten dan ik. Er was = iets mis=20 met mij en ik moest en zou dat aanpakken, (om de rest van = mijn leven=20 op een prettige manier te kunnen voortzetten) Ik had er = genoeg van.=20

Inmiddels (in de ziektewet) begon = ik door de=20 gesprekken wel door te krijgen dat mijn manier van denken, = mijn=20 doorgaande snelweg van gedachten en impulsen, niet iets was = waar=20 ieder mens mee te kampen heeft. Men vond dat de = verwachtingen die ik=20 had van mij zelf veel te hoog waren voor iemand als ik in = mijn=20 omstandigheden en ik had grote moeite om dat te accepteren. = Waarom=20 dan? Hoe kwam dat dan? Waarom had ik steeds van die = momentjes van=20 neerslachtigheid en op andere momenten euforie, snel = verveelt raken=20 en motivatie verliezen, steeds weer op zoek naar nieuwe = uitdagingen.=20

De assertiviteitscursus bleek voor = mij geen=20 enkele uitdaging, ik had erg veel begrip voor de problemen = en=20 omstandigheden van mijn mede cursisten maar dat stukje=20 zelfverzekerdheid dat het grootste deel van deze mensen = kwamen=20 zoeken, kwam ik niet tekort. Ik had bijvoorbeeld geen = angsten om een=20 product terug te brengen naar een winkel of om een gesprek = aan te=20 gaan met en vreemde bij een receptie. Daar had ik allemaal = geen=20 problemen mee omdat ik mij in mijn leven al in uiteenlopende = situaties heb leren aanpassen en staande houden. Ik ben mij = er=20 bewust van welke houding en mentaliteit mijn omgeving wil = zien en=20 pas mij als een kameleon steeds weer aan. Een mantel van=20 gedragspatronen bedekte mijn ware persoonlijkheid, mijn = positieve=20 kanten en mijn negatieve kanten en alleen in huiselijke = kringen=20 durfde ik een stukje meer mijzelf te zijn. Buitenshuis was = ik een=20 perfecte robot. Praten met een vreemde op zo'n receptie=20 bijvoorbeeld... ik zou het van binnen 10 x liever willen = vermijden=20 maar dit is zeker niet zichtbaar.

Naarmate ik verder kwam met mijn = interne=20 zoektocht (IQ test, persoonlijkheidsonderzoeken etc.) en de=20 gesprekken die ik had met een psychologe, kwam steeds = sterker naar=20 voren dat ik zeer goed op de hoogte ben van mijn gevoelens = maar door=20 het jarenlang negeren ervan vertoon ik nu zoals ze zeggen;=20 oppositioneel gedrag. Als ik mij geremd voel om iets te = doen, doe ik=20 juist het tegenovergestelde om mijn angsten te overwinnen. = Mijn=20 eigen trots ging de uitdaging steeds weer aan met mijzelf. = Ik zag=20 mijzelf als een slappeling... waarom kunnen anderen het = anders wel=20 allemaal opbrengen? Telkens weer ging ik de uitdaging = opnieuw met=20 mijzelf aan. Alles leek eindelijk op rolletjes te lopen, = mijn huis=20 aan kant en ik zou koste wat kost zorgen dat men tevreden = over mij=20 was op het werk. Keer op keer verloor ik de strijd...steeds = opnieuw=20 goede voornemens en keer op keer was ik daarna boos op = mezelf,=20 teleurgesteld in mezelf en het gevoel gefaald te hebben. Ik = sprak ik=20 mij zelf op harde wijze toe, waaronder de woorden die de = meeste=20 AD/HDers ontelbare keren in hun leven hebben gehoord; als je = maar=20 wilt en je best doet... dan kun je het best. Dat is ook zo, = ADDers=20 kunnen alles leren, als ze er maar interesse voor hebben = kunnen ze=20 slagen in alles maar voor een ADDer......... kost dit bergen = energie. Zij zijn hier ook niet altijd toe in staat. =

Na enkele jaren kwam ik per MSN = weer eens in=20 contact met mijn neef in Canada. Ik ben daar ooit eens op = vakantie=20 geweest. Ik probeerde uit te leggen wat er in mijn leven = speelde en=20 na enkele minuten zei hij; Jij hebt gewoon ADD. Mijn neef en = zijn=20 beide kinderen bleken onlangs zelf de diagnose te hebben = gehad. Ik=20 schonk er weinig aandacht aan. Toen ik op Nederlandse = website's ging=20 zoeken naar de betekenis van ADD zag ik de bekende = omschrijvingen=20 van onwijs drukke, springende en aandacht vragende kinderen = en dat=20 was ik zeker niet. Mijn neef vertelde mij toen dat er ook = een naar=20 binnen gekeerde vorm van ADHD is, in Amerika is hier al = uitgebreid=20 onderzoek naar gedaan. Men maakt daar een onderscheidt = tussen ADD en=20 ADHD (met de H van hyperactiviteit of letterlijk zonder de = H) In=20 Nederland is er alleen nog onderzoek gedaan naar kinderen = met ADHD=20 en de medische wereld wel is wel bekend met ADD maar er is = nog=20 weinig aandacht aan gegeven door gebrek aan geld voor = onderzoeken.=20 Veel Nederlandse psychologen zijn zelfs helemaal niet op de = hoogte=20 van het bestaan van de niet-hyperactieve vorm van AD/HD (Het = aantal=20 mensen dat dagelijks gebukt gaat onder deze "handicap" moet = enorm=20 zijn. Ik heb tot op heden niet meer gevonden over ADD bij=20 volwassenen en vrouwen in het Nederlands dan enkele regels = text. De=20 Aandacht voor dit enorme (groeiende) probleem is in = Nederland=20 treurig. Omdat het een genetisch bepaalde handicap is kunnen = we=20 verwachten dat er in de toekomst steeds meer mensen = vastlopen=20 doordat men ADD heeft en hier niet van op de hoogte is. =

Ik begon de Engelstalige Website's = te lezen en=20 uit te pluizen en heb er zeker een paar honderd bekeken en = gelezen.=20 Uiteindelijk werd mijn verslag langer en langer en is = inmiddels een=20 Website geworden. Op deze manier kon ik goed de dingen voor = mij zelf=20 op een rij zetten en misschien ergens in Nederland iemand = helpen die=20 een paar pagina's leest en beseft....... het ligt dus = allemaal toch=20 niet aan mij... ik heb gewoon ADD!

Groetjes Karin

Contact Karin=20